முருகா முருகா வேல் முருகா
முருகா முருகா வேல் முருகா
சந்தமிகு செந்தமிழில் மாலை தொடுத்தேன்
செந்தில் வளர் கந்தனிடம் தூதுவிடுத்தேன்
அந்தமிகு குகன் நெஞ்சில் இடம் பிடித்தேன்
ஆறுமுகம் பேரழகைப் படம் பிடித்தேன் (முருகா)
வண்ணமயில் வாகனத்தில் வேல் முருகன்
வள்ளி தெய்வயானையுடன் மால் மருகன்
தென்னகத்தில் வாழுகின்ற சிலையழகன்
என்னகத்தில் காட்சிதந்தான் கலை அழகன் (முருகா)
வெண்ணீறு நெற்றியிலே பளபளக்க
வெண்ணிலவு கண்களிலே சிலுசிலுக்க
பன்னீரும் மார்பினிலே கமகமக்க
பார்வதியின் பாலன் வந்தான் மனம் களிக்க (முருகா)
ஓராறு முகம் கண்டேன் உள மகிழ்ந்தேன்
ஈராறு விழி கண்டேன் எனை மறந்தேன்
சீராளன் உருக்கண்டேன் செயலிழந்தேன்
செந்தாமரைப் பதத்தில் சரணடைந்தேன் (முருகா)
முருகா என அழைத்தேன் முறுவல் கண்டேன்
குமரா என அழைத்தேன் குளுமை கொண்டேன்
கந்தா என அழைத்தேன் கனிந்து நின்றான்
கடம்பா என அழைத்தேன் கருணை கொண்டான் (முருகா)
பழநி பரங்குன்றம் திருச்செந்தூர்
பழமுதிர் சோலையுடன் சுவாமி மலை
அழகிய திருத்தணிகை மருதமலை
ஆலயங்கள் யாவையும் காட்டுவித்தான் (முருகா)
Murugā Murugā Vēl Murugā
Murugā Murugā Vēl Murugā
Sandhamigu Senthamizhil mālai thoduththēn
Senthil vaḷar Kandhanidam thūdhuviduththēn
Andhamigu Gugan nenjil idam pidiththēn
Āṟumugam pērazhagaip padam pidiththēn (Murugā)
Vaṇṇamayil vāganaththil Vēl Murugan
Vaḷḷi Dheyvayānaiyudan Māl marugan
Thennagaththil vāzhuginṟa silaiyazhagan
Ennagaththil kātchithandhān kalai azhagan (Murugā)
Veṇṇīṟu neṟṟiyilē paḷapaḷakka
Veṇṇilavu kaṇgaḷilē silusilukka
Pannīrum mārbinilē gamagamakka
Pārvathiyin bālan vandhān manam kaḷikka (Murugā)
Ōrāṟu mugam kaṇdēn uḷa magizhndhēn
Īrāṟu vizhi kaṇdēn enai maṟandhēn
Sīrāḷan urukkaṇdēn seyalizhandhēn
Senthāmaraip padhaththil saraṇadaindhēn (Murugā)
Murugā ena azhaiththēn muṟuval kaṇdēn
Kumarā ena azhaiththēn kuḷumai koṇdēn
Kandhā ena azhaiththēn kanindhu ninṟān
Kadambā ena azhaiththēn karuṇai koṇdān (Murugā)
Pazhani Parangunṟam Thiruchchendhūr
Pazhamudhir Sōlaiyudan Swāmi Malai
Azhagiya Thiruththaṇigai Marudhamalai
Ālayangaḷ yāvaiyum kāttuviththān (Murugā)
“முருகா! வேலேந்திய முருகா!” என்று பக்தர் அன்புடன் அழைக்கிறார்.
சந்தம் நிறைந்த செந்தமிழ்ச் சொற்களால் பாமாலை தொடுத்து, செந்திலில் உறையும் கந்தனுக்குத் தமது அன்பைத் தூதாக அனுப்புகிறார். அழகிய குகனின் நெஞ்சில் இடம் பெற்றதாகவும், ஆறுமுகனின் பேரழகை மனத்தில் படமாகப் பதித்ததாகவும் பாடுகிறார்.
வண்ணமயிலை வாகனமாகக் கொண்ட வேல்முருகன், வள்ளி தெய்வயானையுடன் விளங்குகிறார். திருமாலின் மருகனாகவும், தென்னகத்தில் அழகிய திருவுருவங்களில் விளங்குபவராகவும் போற்றப்படும் அவர், பக்தரின் அகத்திலும் காட்சியளிக்கிறார்.
நெற்றியில் திருநீறு ஒளிரவும், கண்களில் வெண்ணிலவின் குளிர்ச்சி திகழவும், மார்பில் பன்னீர் மணம் வீசவும், பார்வதியின் மகனான முருகன் தோன்றி பக்தரின் மனத்தை மகிழ்விக்கிறார்.
முருகனின் ஆறு முகங்களைக் கண்டு உள்ளம் மகிழ்ந்த பக்தர், பன்னிரு விழிகளைக் கண்டு தம்மையே மறக்கிறார். அவரது சிறப்புமிக்க திருவுருவத்தில் மெய்மறந்து, செந்தாமரை போன்ற திருவடிகளில் சரணடைகிறார்.
“முருகா” என்று அழைத்தபோது புன்னகையைக் கண்டதாகவும், “குமரா” என்று அழைத்தபோது உள்ளம் குளிர்ந்ததாகவும் பாடுகிறார். “கந்தா” என்று அழைக்கையில் அன்புடன் நின்று, “கடம்பா” என்று அழைக்கையில் கருணை புரிந்ததாகக் கூறுகிறார்.
பழநி, பரங்குன்றம், திருச்செந்தூர், பழமுதிர்சோலை, சுவாமிமலை, திருத்தணிகை, மருதமலை ஆகிய திருத்தலங்களை முருகன் தமக்குக் காட்டியருளியதாகப் பக்தர் பாடுகிறார்.
The devotee lovingly calls, “Muruga! Muruga, bearer of the Vel!”
I wove a garland of rhythmic Tamil verse and sent my love as a message to Kandhan of Senthil. I found a place in the heart of beautiful Gugan and captured the splendour of the six-faced Lord within my mind.
Murugan, bearing the Vel and riding his colourful peacock, appears with Valli and Deivayanai. Praised as the nephew of Thirumal and as the beautiful sacred presence worshipped in the Tamil south, he reveals himself within my heart.
Sacred ash shines on his forehead. His eyes carry the cool radiance of moonlight, and rosewater spreads its fragrance from his chest. Parvati’s son comes before me, filling my heart with joy.
Seeing his six faces, I rejoiced within. Seeing his twelve eyes, I forgot myself. Overwhelmed by his glorious form, I surrendered at his feet, which resemble red lotuses.
When I called “Muruga,” I saw his smile. When I called “Kumara,” I felt peace and coolness within. When I called “Kandha,” he stood tenderly before me; when I called “Kadamba,” he showed compassion.
He revealed to me the shrines of Palani, Parankundram, Tiruchendur, Pazhamudircholai, Swamimalai, Tiruttani, and Marudhamalai.
