1. கைத்தல நிறைகனி

கைகளில் நிறைய கனிகள், அப்பம், அவல், பொரி போன்றவற்றைப் படையலாக ஏற்றுக்கொள்ளும் யானைமுக விநாயகரின் திருவடிகளை நான் போற்றுகிறேன். கல்வி கற்கும் அடியவர்களின் புத்தியில் உறைந்து, கற்பக மரம்போல் அவர்கள் வேண்டிய நன்மைகளை அருளி, வினைகளை விரைவாக அகற்றுபவரே! ஊமத்தம்பூவும் பிறையும் சூடிய சிவபெருமானின் மகனே! வலிமையான தோள்களையும் யானை வடிவையும், மத்தளம் போன்ற பெருவயிற்றையும் உடைய உமையம்மையின் புதல்வனே! மணம் வீசும் மலர்களால் உம்மை வணங்குகிறேன். முத்தமிழின் பெருமையையும் அறிவின் ஆழத்தையும் உடையவரே! மகாபாரதத்தை மலையில் எழுதிய முதல்வனே! முப்புரங்களை எரித்த சிவபெருமானின் தேரின் அச்சை முறித்த வல்லமை மிக்கவரே! வள்ளியை அடைய விரும்பிய சுப்பிரமணியருக்கு உதவ, தினைப்புனத்தில் யானை வடிவில் தோன்றி வள்ளியை அச்சமுறச் செய்து, அவள் முருகனைத் தழுவி பின்னர் அவரை மணக்க வழிவகுத்த விநாயகப் பெருமானே, உம்மைப் பணிந்து போற்றுகிறேன்.

I bow to Lord Ganesha, the elephant-faced deity who receives offerings of fruits, appam, aval and puffed rice. He dwells in the intellect of devoted seekers and, like the wish-fulfilling Kalpaka tree, removes their karmic obstacles and grants wisdom and grace. He is the son of Lord Shiva, who wears the crescent moon and sacred flowers, and of the supreme Mother, Uma. With his mighty form and great rounded belly, Ganesha is worshipped here with fragrant flowers and loving devotion. The hymn recalls Ganesha as the divine scribe associated with the writing of the Mahabharata. It also refers to the traditional story in which he broke the axle of Shiva's chariot, demonstrating that even divine undertakings begin properly only after honouring Ganesha. Finally, Arunagirinathar recalls Ganesha's role in Murugan's union with Valli. Ganesha appeared as an elephant in the millet field, frightening Valli so that she sought Murugan's protection. Thus, through his intervention, the marriage of Valli and Murugan was brought about.